Guns’n’Boys – midseason extra

Domenico leżał na kocu w promieniach słońca, jedynie częściowo schowany pod cieniem palmy. Był na prywatnej plaży przy ich domku plażowym. W oddali słyszał szum morza i jedynie z pewnej odległości, z okna słyszał muzykę Vivaldiego. Mark twierdził, że pomagało mu się to uczyć.
Seth w tym czasie był zajęty swoim nowym hobby. Z zaciętością godną lepszej sprawy, uczył się surfować. Od kiedy wyjechali i ułożyli się choć trochę w Brazylii, w ogóle wydawał się rozkwitać. Kiedy nie byli w swoim domku plażowym, wyjeżdżali do Sao Paulo na różne kursy, które Seth wynajdywał. Ostatnio uczyli się na przykład tworzyć pralinki, co Domenico podejrzanie mocno interesowało. Mieli w mieście apartament w jednej z bezpieczniejszych dzielnic, ale nie w ścisłym centrum.
Na ich lodówce tutaj był cały grafik różnych zajęć. Seth i Mark chodzili na portugalski trzy razy w tygodniu, a cały dom był obwieszony karteczkami ze słowami w tym języku. Dwa razy w tygodniu przyjeżdżał tu nauczyciel Marka, a popołudniami, chłopak uczył się wraz z Sethem jazdy konnej. To naprawdę pomogło naprawić ich mocno nadszarpniętą relację. Razem z Domenico zrobili też wspólnie zaawansowany kurs na baristę. W mieście, Seth zapisał się do klubu strzeleckiego gdzie uczył się obsługiwać swoją kuszę. W profesjonalnych warunkach było to o wiele bezpieczniejsze
Domenico odetchnął cicho, popijając drinka i opierając się na łokciach, by spojrzeć na wysiłki kochanka. Podobała mu się równomierna opalenizna, którą mógł uzyskać dzięki ich prywatnej plaży nudystów o białym, ciepłym piaseczku. Trudno mu było spuścić kochanka z łańcucha, ale po kilku miesiącach, Domenico zaczynał przywykać i cieszyć się większym luzem.
Seth gramolił się na deskę raz po raz zawzięcie i kiedy go zauważył, pomachał energicznie, zaraz jednak powracając do poprzedniego zajęcia.
Domenico uśmiechnął się zachwycony, popatrując na pośladki partnera w maleńkich, białych slipkach, skierowane w jego stronę. Mógłby go wziąć tak płasko przy desce…
Przyjemnie było wreszcie odpocząć, choć zaczynał się powoli nudzić i nieco dawało mu to obraz tego, co musiał czuć Seth przez ostatnie lata i z tego powodu też zaczynał coraz aktywniej sondować opcje rozwoju dla kochanka. W Sao Paulo były wielkie korporacje reklamowe, drukarnie publikujące na cały świat. Seth też zawsze na wspomnienie o książce kucharskiej był niezwykle entuzjastyczny: pokazywał mu zdjęcia które uzbierał, przepisy i nowe pomysły, które Dom miał okazję degustować. Może to też odciągnęłoby Setha uwagę od nowego pomysłu który forsował: strzelania z kuszy konno. Domenico mógł się tylko popukać w głowę. Już wolał nieszczęsne próby zarżnięcia prosiaka.
Seth złapał w końcu swoją deskę surfingową i zaczął wychodzić z morza. Dom uwielbiał go takim widzieć. Jego kochanek miał takie szerokie ramiona i atletyczną budowę… Szczególnie, że teraz, kiedy znowu uprawiał mnóstwo sportów, uwydatniło się to na nowo. Był jak miraż, kiedy szedł w jego stronę. Deskę odrzucił na piasek i uśmiechnął się szeroko, widząc, że jest obserwowany. Kąpielówki były wygodne do surfowania, ale nie pozostawiały aż tak wiele wyobraźni, opięte nisko na biodrach i oklejające zawartość, kiedy były mokre.
Dom uśmiechnął się do niego zza ciemnych okularów i pomachał krótko, czekając, rozwalony na ręczniku jak zadowolony lew. Aż mu krew szybciej płynęła w żyłach.
Seth podszedł blisko i stając nad nim. Woda z jego kąpielówek skapywała na ciało jego kochanka. . Odgarnął, przydługie na czubku głowy, włosy na bok i ukląkł nad jego brzuchem, powoli siadając nad biodrami Domenico.
- Mmm… – pochylił się i pocałował go lekko.
Drugi mężczyzna westchnął, wciągając gorące powietrze z jego ust i powoli przesuwając dłonie w górę chłodnych, mokrych ud.
- Zmęczony? – sapnął, czując że jego penis reaguje na tę bliskość. Przez ostatnie miesiące zdążyli sobie wybaczyć wiele rzeczy i, paradoksalnie, ich związek stał się jeszcze bardziej harmonijny.
- O tak! A później jeszcze konie! – powiedział Seth z uśmiechem, wsuwając palce w długie, lśniące włosy kochanka. – Coraz lepszy jestem!
Domenico wsunął dłonie na jego plecy, ściągając go niżej na siebie.
- Oho! A ty bardzo wypoczęty, widzę…? – zamruczał Seth, powoli przesuwając się w dół jego ciała, aż otarł się pośladkami w slipkach o penisa Domenico.
Mężczyzna odetchnął ciężko, wypinając w jego stronę biodra i podnosząc się nieco, by go pocałować.
- Jesteś zimny, cukiereczku.
- I co…? Chcesz mnie rozgrzać? – zamruczał Seth, patrząc mu w oczy.
- Zacznę od tego elementu – westchnął, cmokając kochanka w usta i muskając palcami jego krocze.
- Mmm… To może zdejmę kąpielówki? Żeby wyschły? – uśmiechnął się chłopak przekornie, Przesuwając się na jego penisie i pocierając o niego jądrami pod mokrym materiałem. Domenico jęknął, łapiąc go za biodra i przewracając na ręcznik tylko po to, by złapać kąpielówki i ściągnąć je z umięśnionych nóg drugiego mężczyzny. Sapał głośno, popatrując na niego co chwila i całując po ramionach.
- Ah! – Seth aż jęknął, zaskoczony nową pozycją w jakiej się znalazł. Od razu zaczął oddychać ciężej. Jego gatki wystrzeliły jak z procy przez plażę, a Domenico przytulił kochanka mocniej, masując jego penisa wprawnie dłonią.
- Mm! Dom! – sapnął Seth, przyciągając go do siebie za szyję.
Mężczyźnie zsunęły się okulary z nosa, gdy pocałował go agresywnie.
- Kocham twoje opalone ciało.
Seth rozsunął dla niego uda, a jego klatka piersiowa unosiła się i opadała miarowo.
- A ja twoje dłuuugie włosy – zamruczał, wsuwając w nie palce.
- Ale też się opaliłem – zaznaczył Dom, powoli zsuwając się w dół jego ciała i całując je raz po raz.
- Trudno o inny wynik, jak się byczysz cały dzień – westchnął Seth, patrząc w dół z zachwytem. Między jego rozchylonymi udami, Domenico dostrzegł swój ukochany tatuaż. Jęknął cicho, wtulając twarz między udo a penisa Setha. Jego długie włosy przesuwały się drażniąco po kroczu drugiego Włocha.
- Nn! – jęknął Seth, poruszając znacząco biodrami. Jego penis już był prawie w pełni twardy. Domenico odsunął włosy z twarzy, obcałowując całą jego długość gwałtownie, pomrukując głośno i wyprężając plecy, tak że Seth wyraźnie widział jego tyłek w górze.
Na ten widok, Seth aż jęknął znowu, czując, że dostaje wypieków. Uwielbiał tyłek Doma. Był taki szczupły i umięśniony!
- Juuż… – jęknął przyciskając lekko jego głowę.
Domenico wziął żołądź do ust, ssąc ją lekko i zerkając pytająco na kochanka. Wyglądał tak cudownie wulgarnie z członkiem w ustach.
- Mmm… Tylko na to czekałeś, co? – westchnął Seth, gładząc jego włosy.
Jego partner wziął penisa w dłoń i polizał drażniąco czubek.
- Uwielbiam jak używasz moich ust – sapnął.
- Tak? – Seth uśmiechnął się pod nosem i uniósł lekko biodra. – Jak się wtedy czujesz?
Dom ucałował spód członka, uśmiechając się do niego z zachwytem.
- Czuję się twój.
- Dommy… – zamruczał Seth, zrelaksowany i podniecony. – A ja uwielbiam ich… używać. – Uśmiechnął się szerzej.
- Rób to częściej – westchnął Domenico, zasysając się lekko na jego penisie i przymykając oczy.
- Nie zawaham się… – westchnął, oblizując wargi.
Dom przytulił się do jego napiętego ciała, wsuwając sobie penisa głębiej w usta i postękując głucho w ostrym słońcu. Seth obserwował jego napięte plecy i poruszał powoli biodrami, wsuwając się w usta ukochanego. Były takie wilgotne i gorące. Dom skulił się nieco przy nim, raz po raz nabijając się ustami na gorącego drąga. Poruszał biodrami, zachwycony.
Pieścili się razem w słońcu jeszcze dłuższą chwilę, aż Seth doszedł, opadając plecami na koc i posapując ciężko.
- Jak… dobrze…
Domenico uniósł jego nogi, wypluwając spermę kochanka między jego pośladki i od razu rozprowadzając go tam palcami i cmokając go po udzie.
- Teraz ja użyję ciebie – sapnął.
- Och! Dom… – sapnął Seth, nadal nieco drżący. Wpatrzył się ukochanemu w oczy. W tym momencie, dwa palce zanurzyły się w jego rozluźnionym ciele, a wargi Doma zamknęły się wokół tatuażu, ssąc go lekko.
- Mm tak.. Chodź już na mnie… – zamruczał Seth, przeciągając się leniwie. Mimo że sam już szczytował, wciąż chciał poczuć w sobie ciepło twardego penisa kochanka, zobaczyć go nad sobą.
Dom zasapał cicho, wyjmując palce i pociągnął go, przewracając na brzuch.
- Och! – Seth aż się obejrzał na niego… Uwielbiał to… Uwielbiał być tak traktowany. Od razu był spokojny, że ktoś kontroluje sytuację. Wypiął się lekko w stronę Doma, a gdy zaraz poczuł nacisk penisa na szparkę, niemal pociemniało mu przed oczyma.
- Moja dziewica jest dziś bardzo chętna – sapnął Dom.
- Bo taki byłeś bezwstydny na tym kocu… – jęknął Seth.
- Powinienem się czegoś wstydzić? – wysapał Domenico, chwytając go dłońmi w pasie i wysuwając się nieco.
Drugi mężczyzna przesunął nerwowo dłońmi po kocu.
- Że jesteś taki seksowny…
- Ty też… – westchnął Dom, liżąc go po kręgosłupie, słonym od wody i potu.
- Tak? Jako surfer? – zamruczał pod nim, prężąc plecy.
- Jak wypinasz tę dupcię na desce w moim kierunku – wysapał Domenico, wsuwając się ponownie.
Seth stęknął ciężko.
- Tak dobrze pod tobą…
Kochanek przytulił się do jego pleców, wzdychając i pieszcząc go po torsie. Uśmiechnął się, widząc jacht na horyzoncie.
- Patrzą na nas – prychnął bez tchu.
- Nie! – Seth obrócił lekko głowę w jego stronę. – Nie mów tak! – sapnął i podparł się nieco na łokciach.
- Jest na co popatrzeć – wymruczał Dom, prostując się i wchodząc w niego rytmicznie. – Może chcesz pomachać? – sapał.
- Nie… kpij.. ze mnie – odetchnął Seth, unosząc się nieco na kolana.
W odpowiedzi, kochanek zaczął wsuwać się w niego szybciej, raz po raz uderzając biodrami o jego pośladki. Seth wychodził mu naprzeciw w tym samym rytmie, napinając znowu plecy i pochylając głowę między ramiona. Domenico jęczał głucho, wsuwając się w niego raz po raz, już gotowy do orgazmu
Penis jego partnera twardniał coraz bardziej, więc sam sięgnął do niego szybko, masturbując się gwałtownie. Uwielbiał się zatracać w seksie z Domenico. Już po chwili, poczuł jak mężczyzna dochodzi, chwytając kurczowo jego kości biodrowe i wchodząc w niego mocno. Pojękując cicho, pochylił się, całując go nad tyłkiem.
Sethowi nie trzeba było wiele więcej. Sam poruszył się jeszcze na penisie kilka razy, zanim skończył po raz drugi, dysząc z wyczerpania.
Domenico przewrócił się, trzymając go kurczowo przy sobie i całując po karku. Jego nogi wplotły się między nogi Setha, przytrzymując go.
- Pocałuj mnie…
Seth obrócił się leniwie i pocałował kochanka powoli, rozkoszując jego ustami. Ten przygarnął go z całej siły, szczęśliwy.
- Ubarwiasz moje życie – westchnął Dom, głaszcząc go po twarzy.
Seth zamruczał cicho, tuląc się do ukochanego.
- Tak? Mów mi tak jeszcze..
Dom prychnął, kręcąc głową. W tych gorących objęciach czuł się jak w raju.
- Mark nie krzyczał, że przeszkadzamy – zauważył nagle.
- Pewnie wiedział, że jesteśmy jak siła nie do powstrzymania.. – zamruczał Seth ze śmiechem. – Albo się zaczytał czy coś.
- Masturbuje się pewnie do porno kostiumowego – prychnął Domenico.
- Nie kpij z niego! – zaśmiał się Seth, trącając go nosem. – Wiesz, że nie wychodzi nigdzie za bardzo.
- No nie… mógłby pochodzić do jakichś klubów. Tyle marudził, że jest w dziurze, a tak blisko Sao Paolo z tego nie korzysta.
- To akurat fakt… – westchnął Seth, spoglądając w błękitne niebo. – Nie socjalizuje się z nikim. Randek też żadnych nie szuka… – Wtulił się mocniej w Doma. – Jak mu coś sugeruję, to tylko marudzi, że się uczyć musi i się wykręca. Uwielbiam go, ale nie będzie mu dobrze na dłuższą metę żyć z nami nie wiadomo ile.
Domenico zmarszczył brwi, patrząc na niego karząco.
- A gdzie mu będzie lepiej?
Seth zerknął na Doma w zastanowieniu.
- No wiesz… ma prawie dwadzieścia lat… to młody mężczyzna…
- No ale co ma piernik do wiatraka… – mruknął Domenico.
Seth zaczął bawić się jego włosami.
- Nie ma żadnych przyjaciół. Nas tylko. To ja mam więcej znajomych, a my… no.. robimy dużo tylko razem.
Domenico uniósł się na łokciu, spoglądając na niego sceptycznie.
- No… ale co mu przeszkadza mieć i nas i przyjaciół. Sam się izoluje.
Seth sapnął ciężko.
- To może należałoby mu jakoś pomóc… Od czasu wyjazdu z El Encanto nie był z nikim. Pewnie ten atak na łodzi go zablokował… – powiedział tonem znawcy.
Dom westchnął głucho, całując go w usta.
- Pójdzie do szkoły to na pewno kogoś spotka. Ciacho z niego – powiedział poważnie.
- Pf. Mówił mi, że nie wie czy chce iść do szkoły. Pewnie ma kompleksy przez to oko… – mruknął jego partner, zmartwiony.
Domenico zaśmiał się, kręcąc głową.
- Oczywiście, że pójdzie do szkoły. Co sobie niby wyobraża?
- Powiedział, że będzie się uczył przez internet – mruknął Seth płasko.
- Mowy nie ma – burknął Domenico, spoglądając na niego ze zmarszczonymi brwiami. – Nie będzie mi się tu chłopak marnował na własne życzenie!
- A przed chwilą mówiłeś, że ma tu dobrze… Rozmawiałeś z nim o tym w ogóle?
- Myślałem, że uczy się do egzaminów wstępnych – sapnął Dom, zerkając na kochanka.
- Też tak myślałem. I gadaliśmy o tym ostatnio na jazdach… I okazuje się, że on myśli o studiach przez internet. Jeśli zda, a jak nie to jeszcze jakiś college, ale tak samo… internetowy… Bo mówi, ze z nami jest mu bardzo dobrze – powiedział znacząco Seth.
Domenico sapnął głucho, wpatrując się w liście palm nad nimi.
- Kurwa… – mruknął po dłuższej chwili, głaszcząc kochanka.
- No właśnie… Tylko ogląda te filmy ciągle i kto wie co sobie ubzdurał.
- Jak nie pójdzie do szkoły, zamrozimy mu konto – powiedział Domenico z całą powagą.
Seth nabrał wody w usta.
- Ty mu to powiesz?
- Wiesz co powinniśmy zrobić? – spytał Dom, siadając.
Seth popatrywał na niego wyczekująco.
- Czytałem artykuł o najlepszej szkole z internatem w Ameryce Południowej. Jest w Rio – mruknął Domenico, zerkając na niego z powagą.
- Z internatem… – powtórzył Seth z westchnieniem. Teraz to on był nieco wygaszony. – Tak daleko…
- No tak… – westchnął Domenico. – Ale trzeba go zmotywować… a ta szkoła ma mundurki i pełen serwis.
- Nie wiem czy mundurki to akurat zachęta – prychnął Seth.
- Myślisz? On lubi takie pierdoły – zaśmiał się Domenico.
- Ma jakiś tam swój styl…
- I to szkoła międzynarodowa – dodał Domenico, przytulając Setha. – Urządzona w dawnym klasztorze, z wielkimi ogrodami…
- Przydałaby mu się międzynarodowa. Bo portugalskiego sie dopiero uczymy, a fajnie żeby mógł sobie potem wybrać jaki uniwersytet chce. Idź z nim pogadaj, co?
- Ale to dobry pomysł. Musiałby się z rówieśnikami zaprzyjaźnić – rezonował Domenico.
- Młodsi od niego będą jeśli nie zda od razu na uniwerek
- Ej… nie szkodzi… niech się zintegruje na spokojnie – powiedział Domenico z rosnącym entuzjazmem.
- Obecnie nie chce się integrować. Chyba, że ze swoją ręką – mruknął Seth, mniej pewnie.
- No i trzeba go zmusić, bo skończy jako jakiś stary cap podrywający nastolatki – mruknął Dom.
- Jezu! – Seth parsknął śmiechem. – Czemu niby tak?
- Bo się nagle zorientuje, że mu coś w życiu umknęło – powiedział,  Domenico, spoglądając na męża ponuro.
- Oj… Dom… – westchnął Seth, cmokając go delikatnie.
- Ej… – Młodszy mężczyzna przesunął palcami po swoich włosach. – Wepchnąłem go w takie życie. Muszę to naprawić – wyznał po chwili.
- Ma lepiej niż miał… – Seth pogładził go po ramieniu.
Domenico przełknął powoli, zerkając na niego.
- Chciałbym, żeby też znalazł takie szczęście jak ja – mruknął, patrząc kochankowi w oczy.
Seth uśmiechnął się powoli.
- Dooom…
- Mm? – Mężczyzna pocałował go szybko.
- Jesteś słodki…
- Taka jest prawda – westchnął Domenico, łapiąc go za rękę i bawiąc się śniadymi palcami.
- Idź już, bo zwlekasz! – zaśmiał się Seth, całując go raz jeszcze.
Dom odetchnął ciężko, spoglądając na niego uważnie.
- Ale będziesz po mojej stronie? – upewnił się.
- Nie no! Jasne! – zarzekł się Seth od razu. – Razem to przeprowadzimy.
Domenico uśmiechnął się lekko i cmoknął go w usta, przerywając pocałunek dopiero, gdy się podniósł.
- Trzymam za słowo – rzucił, nago ruszając do pięknej, drewnianej willi. Kiedy wszedł do środka, muzyka była głośniejsza. Mark leżał w hamaku na tarasie od strony palm, dlatego zapewne nic nie słyszał wcześniej.
Domenico westchnął cicho, przechodząc przez dość skromnie urządzony dom. Jeszcze nie zdążyli się tu w pełni urządzić, ale wszystko było w drewnie, a wyposażenie dość luksusowe od strony technicznej. Domenico wślizgnął się do swojego biura i odnalazł anglojęzyczną gazetę, w której przeczytał o Akademii Św. Sebastiana. Otworzył ją na odpowiedniej stronie i przeszedł salon, obecnie udekorowany tylko skórzaną kanapą, drewnianą ławą i telewizorem plazmowym. Rzucił pismo na brzuch chłopaka, który podniósł na niego wzrok, zaskoczony. Jedno oko zasłonięte miał przepaską, a włosy zapuścił trochę na bok, tak, że zasłaniały nieco tą stronę jego twarzy. Leżał w samych jeansach, podwiniętych pod kolana, czytając książkę o średniowiecznym teatrze.
- Co to?
- Idziesz za dwa miesiące do szkoły. Przeczytaj sobie – powiedział Domenico entuzjastycznie.
Mark aż zamrugał.
- Słucham? – Spojrzał na gazetkę sceptycznie.
- To twoja szkoła od nowego roku. Jest w Rio.
- O co chodzi? Skąd ten pomysł? – burknął chłopak, aż odkładając książkę.
- Siedzisz sam w domu jak ten pustelnik i trzeba coś z tym zrobić – prychnął Domenico.
- … Robię mnóstwo rzeczy! – oburzył się Mark.
- A teraz pójdziesz do szkoły – zadecydował Domenico.
- No to się uczę do egzaminów. Wybrałem już sobie szkołę…
- Pójdziesz do liceum z internatem – wszedł mu w słowo Domenico. – Będziesz mógł łatwo pozawierać przyjaźnie.
Markowi rzedła z każdą chwilą mina.
- Co to ma znaczyć!? – Usiadł w hamaku. – Z internatem!? Mi tu dobrze! Plażę mam!
- I samotne spacery – dodał Domenico. – Dość tego jełczenia.
- Jakiego jełczenia! Ja nie narzekam. Że co? Że nie łażę po klubach to od razu nieszczęśliwy jestem? – Spojrzał na Doma twardo.
- Jesteś sam jak palec! – mruknął jego przybrany ojciec. – Tyle marudziłeś, że nie masz jak kogoś poznać, a jeszcze nikogo nie zaliczyłeś przez kilka miesięcy! – rzucił, rozkładając ręce.
Mark zgarbił się, zerkając na Doma mniej pewnie.
- Nie jestem sam… Mam was… – wydusił. – I ja… nie szukam czegokolwiek już… – Przeczesał palcami włosy.
- Nie znajdziesz nikogo jak nie będziesz poznawał nikogo – mruknął Domenico.
- Nic na siłę! – oburzył się Mark. – Nie wiem… zmęczyłem się tym wszystkim. Każdy kolejny romans, kolejna porażka – prychnął lekceważąco.
- Idziesz do szkoły – powtórzył Domenico. – Musisz się przygotować.
- Nie chcę! Jak ja mam się niby zaprzyjaźnić z jakąś bandą nadętych dupków? – warknął, patrząc na pamflet sceptycznie.
- Poradzisz sobie – westchnął Dom, przetrzepując mu kręcone włosy.
- To nie fair! – jęknął Mark.
- To dla twojego dobra – odparł Domenico spokojnie.
- To jakaś kpina! Mnóstwo ludzi uczy się przez internet… – próbował się bronić chłopak, najwyraźniej czując, że grunt usuwa się mu spod nóg.
- Ale ty musisz wyjść do ludzi, którzy się przyjaźnią, bawią i uprawiają seks – wyjaśnił Dom spokojnie.
- Jezu! – wybuchnął Mark. – Czemu to takie ważne!? Nie uschnie mi od braku seksu. Nie każdy musi!
- Jedziesz – powiedział Domenico po raz kolejny, krzyżując ręce na piersi, by dać mu znać, że decyzja jest ostateczna.
- Weź się ubierz – burknął Mark, spoglądając na odsłonięte ciało ojca i odwrócił się tyłem do niego.
Mężczyzna pokręcił głową i dotknął jego ramienia.
- To dla twojego dobra.
- Sam w to nie wierzysz – mruknął chłopak, nie odwracając się. Jego szczupłe, śniade plecy napięły się nieco. Mark urósł nieco w ramionach, ale nadal był dość drobny w biodrach. Choć starał się ćwiczyć, jasnym było, że postury na przykład Setha, nigdy mieć nie będzie. Możliwe  było jednak, że zmężnieje jeszcze bardziej z wiekiem.
- Wierzę – odparł Domenico, niezrażony. – Ja w twoim wieku chciałbym mieć taką możliwość!
- O tak! Jeszcze ta zagrywka, jasne! – prychnął Mark.
Dom pociągnął go do siebie za ramię.
- Co to ma niby znaczyć?
- Nie rób! – jęknął Mark, zerkając na niego, obrażony. – To znaczy, że próbujesz we mnie winę wzbudzić! Nie jestem głupi!
- Bo co? – burknął Domenico.
- Bo mnie nie ciągaj! Będę siedział jak chcę!
- Pojedziesz, bo to cię wyciągnie z tego okropnego marazmu – rzucił Domenico w odpowiedzi. – To co robisz to nie jest życie!
- Czy słyszysz żebym narzekał? – jęknął chłopak.
- Niestety już nie i to mnie martwi.
Mark spojrzał na niego zaskoczony.
- Hm? To chyba dobrze, co?
- Nie, bo jakiś taki obojętny jesteś. To nienormalne – sapnął starszy mężczyzna.
- Po prostu nie każdy się zakochuje tak… jak wy – mruknął. – A po Johnie… nie wiem… jakoś tak nie mam ochoty na romanse. – Spuścił wzrok na swoje paznokcie.
- Mark… to liceum… nie będzie tam płatnych morderców… – jęknął Domenico, rozkładając ręce. Nie wiedział, jak do niego przemówić, a niestety, z każdym jego słowem martwił się coraz bardziej.
Chłopak wzruszył ramionami.
- Nigdy nie wiesz.
- Nie wymyślaj, Mark. Musisz wrócić między ludzi.
- Ile oni mają lat? 14? – prychnął chłopak.
- Jeśli dostaniesz się do ostatniej klasy, będą w twoim wieku. -  Domenico nie wiedział już, co zrobić ze swoim synem.
- Jasne. – Mark pokręcił głową. – W najlepszym wypadku osiemnaście. A ja mam prawie dwadzieścia.
- Masz ten okres do nadrobienia – westchnął Domenico, obejmując chłopaka z westchnieniem. Nie chciał, by zgorzkniał całkowicie.
- Słucham…? – jęknął w odpowiedzi Mark, ale w jego słowach nie było już agresji.
Domenico westchnął ciężko, głaszcząc go boku.
- Nie miałeś kiedy być nastolatkiem, Mark.
- Nie każdy ma… było minęło… – Wzruszył lekko ramionami, nie patrząc na swojego rozmówcę..
- Oj tam… zobaczysz, spodoba ci się taki luz – pocieszał go Domenico, głaszcząc po ciepłych plecach.
- Rozumiem, że nie mogę odmówić? – prychnął.
- Nie możesz – potwierdził Domenico, uśmiechając się z zadowoleniem.

*